Ik wist het. En toch reed ik terug.
Blogberichtomschrijving
8/26/20265 min read
Ik wist het. En toch reed ik terug.
Bij mijn zus rook het naar natte kattenharen en warme thee. Buiten sloeg de regen tegen de ramen in Almere. Haar katten streken spinnend langs mijn benen, hun staarten om mijn kuiten gekruld, alsof ze voelden dat ik dat op dat moment nodig had.
Ik zat op haar bank met een kop thee in mijn handen en huilde. Ik vertelde over zijn woede-uitbarstingen, over hoe ik steeds meer aan mezelf was gaan twijfelen en voortdurend rekening hield met zijn stemming, zijn toon en zijn reactie. Het pijnlijkste was misschien nog wel dat ik mezelf nauwelijks meer herkende.
Mijn zus keek me aan. Haar gezicht strak van ingehouden woede — niet naar mij, maar naar de situatie.
En ze zei het zo simpel als het maar kon:
“Jacq, je moet hieruit. Dit gaat niet goed.”
Ik knikte, want ik wist dat ze gelijk had. En toch reed ik de volgende avond na mijn werk weer naar hem toe.
Ik wist het toch?
Niet omdat ik dom was of niet begreep wat er gebeurde. Ik werkte op dat moment al als natuurgeneeskundig therapeut en kon patronen bij anderen herkennen en uitleggen. Maar iets begrijpen betekent nog niet dat je automatisch anders reageert.
Onder de Jacqueline die heel goed wist dat deze relatie niet goed voor haar was, zat namelijk ook een vrouw die bleef hopen.
Misschien wordt het weer zoals in het begin.
Misschien, dacht ik, als ik rustiger reageer, meer begrip toon, niet zo moeilijk doe en nóg beter mijn best doe. Misschien als ik hem nog één kans geef.
Dus bleef ik me aanpassen, dingen inslikken en sussen. Ik hield rekening met zijn stemming en schoof mijn eigen gevoel steeds verder opzij. Tot het moment kwam waarop ik niet meer om de waarheid heen kon:
Ik was mezelf kwijtgeraakt.
Wanneer ben ik mezelf eigenlijk gaan wegcijferen?
Ik had zo vaak rekening gehouden met zijn reactie en met wat er nodig was om de rust te bewaren, dat ik mezelf steeds verder naar de achtergrond had geschoven. Ik moest mezelf opnieuw vragen: wat wilde ík eigenlijk? Waar lag míjn grens? Waarom voelde NEE zeggen zo moeilijk? En wanneer was ik gestopt met luisteren naar dat kleine stemmetje dat allang zei:
Dit maakt mij niet gelukkig.
Uiteindelijk ben ik gelukkig wél weggegaan. Ik dacht dat daarmee het moeilijkste achter me lag. Hij was weg, dus nu was ik vrij. Tenminste… dat dacht ik.
Weggaan betekent niet dat alles wat je hebt aangeleerd ook weg is
Want ook nadat een toxische relatie voorbij is, kunnen bepaalde reacties gewoon met je meegaan. En misschien herken jij juist dát.
Je bent inmiddels gescheiden. Je hebt misschien je eigen huis, je werkt, zorgt voor je kinderen en spreekt weer af met vriendinnen. Voor de buitenwereld heb je je leven behoorlijk op de rit. Maar dan komt er een appje en nog voordat je hebt gelezen wat er staat, voel je spanning.
Iemand reageert kortaf en jouw hoofd begint:
Heb ik iets verkeerd gedaan? Is er iets aan de hand? Had ik dat anders moeten zeggen?
Je wilt NEE zeggen tegen een afspraak, verzoek of verwachting, maar hoort jezelf toch JA zeggen. Daarna baal je van jezelf.
Of er komt eindelijk een leuke man in je leven. Iemand die misschien helemaal niets verkeerd doet, maar toch begint het analyseren.
Kan ik hem vertrouwen? Waarom reageert hij nu niet? Wat bedoelde hij daarmee? Zie ik een rode vlag over het hoofd?
Je wilt liefde, maar je wilt nooit meer meemaken wat je hebt meegemaakt. Dus zodra iemand echt dichtbij komt, gaan de alarmbellen af.
Je bent weggegaan. Maar sommige reacties zijn gebleven.
De waakzaamheid, het aanpassen, alles overdenken, schuldgevoel wanneer je voor jezelf kiest en jezelf afvragen of je gevoel eigenlijk wel klopt. Of op de rem trappen zodra iemand écht dichtbij komt. Dát kan ontzettend frustrerend zijn.
Want rationeel weet je het allang.
Hij is er niet meer.
Ik hoef niemand meer tevreden te houden.
Ik mag NEE zeggen.
Deze nieuwe man is mijn ex niet.
En toch reageer je soms al voordat je er bewust over hebt kunnen nadenken. Precies daarom geloof ik dat alleen nóg meer begrijpen niet voor iedere vrouw voldoende is. Je kunt precies weten waar een patroon vandaan komt en het tóch opnieuw doen. Dat heb ik zelf ervaren.
Niet alleen begrijpen. Ook onderzoeken wat jou automatisch laat reageren.
In mijn werk kijk ik daarom niet alleen naar het verhaal dat je bewust kunt vertellen. Met onder andere NEI en PSYCH-K onderzoek ik samen met jou welke overtuigingen, emoties en automatische reacties nog een rol spelen in wat je nú ervaart. Niet om eindeloos opnieuw door je verleden heen te gaan, maar om te kijken:
Waarom schiet jij juist hier nog op aan?
Waarom voelt NEE zeggen nog zo beladen?
Waarom neem je verantwoordelijkheid voor de stemming van iemand anders?
Waarom gaan alle alarmbellen af wanneer een nieuwe liefde dichterbij komt?
En welke overtuigingen over jezelf neem je misschien nog steeds mee?
Stel je eens voor dat een appje gewoon weer een appje wordt
Stel je voor dat je telefoon pingt zonder dat je onmiddellijk spanning voelt. Dat iemand kortaf reageert en je niet de rest van de middag analyseert wat jij verkeerd hebt gedaan. Dat je gewoon kunt zeggen:
“Nee, dat past mij niet.”
Zonder daarna drie uur met schuldgevoel rond te lopen. Dat je thuiskomt en stilte daadwerkelijk als stilte voelt, in plaats van als de stilte vóór er iets gaat gebeuren. En dat je iemand nieuws kunt ontmoeten zonder blind te vertrouwen, maar óók zonder iedere beweging langs de meetlat van je ex te leggen.
Je hoeft niet naïef te worden. Je mag juist opnieuw leren voelen:
Dit past bij mij. Dit niet.
Hier ligt mijn grens.
Dit is wat ík wil.
Dat is voor mij een veel belangrijker onderdeel van vrijheid dan alleen kunnen zeggen:
Ik ben bij hem weggegaan.
Mijn vrijheid begon niet bij de deur die achter me dichtviel
Ik ben uiteindelijk wél gegaan. Niet die avond bij mijn zus, maar later. Met andere inzichten, andere hulp en uiteindelijk het besef dat ik mezelf niet nog langer wilde wegcijferen om een relatie overeind te houden die mij steeds verder bij mezelf vandaan bracht.
Maar achteraf weet ik ook:
Weggaan was de eerste grote stap. Mezelf terugvinden was de volgende.
En misschien sta jij precies dáár. Je wilt niet terug naar hem; je wilt vooruit. Maar je bent óók klaar met het piekeren, aanpassen, alert zijn en twijfelen aan jezelf.
Je wilt niet dat een relatie die voorbij is nog invloed heeft op hoe jij vandaag grenzen stelt, ontspant of een nieuwe liefde toelaat.
Dan nodig ik je uit voor een gratis helderheidssessie.
We hoeven niet urenlang terug te kijken naar alles wat er gebeurd is. We kijken concreet naar:
Waar loop jij nú nog tegenaan?
Welke reactie wil jij niet langer meenemen?
Hoe wil je dat jouw leven er in plaats daarvan uitziet?
En we bespreken of mijn traject Terugkeer naar Jij passend is om daarmee verder aan de slag te gaan.
👉 Herken je jezelf hierin? Stuur mij “VRIJ” of plan jouw gratis helderheidssessie.
Je hebt de moed gehad om bij hem weg te gaan.
Nu mag je stoppen met jezelf wegcijferen in het leven dat daarna op je wacht.
Jacqueline Brandes
InnerlijkVrij
Psych-K voor werkgevers en organisaties
info@MunayQi.nl
All rights reserved MunayQi Stress Transformatie © 2025. . Algemene Voorwaarden en Klachtenregeling