Schaamte over ouder worden en jezelf kwijt zijn na narcisme
Jolanda (48) dacht dat ze vooral ouder werd, maar in de spiegel zag ze hoeveel ze zichzelf was kwijtgeraakt. Lees hoe oude patronen na narcisme haar nog op scherp hielden.
7/6/20264 min read


Schaamte over ouder worden en jezelf kwijt zijn na narcisme
Ervaring van Jolanda (48) — naam gewijzigd vanwege privacy.
Jolanda stond voor een rood verkeerslicht toen ze gedachteloos in haar achteruitkijkspiegel keek. Ze schrok. Van de lijntjes rond haar ogen. De wallen die die ochtend zelfs met concealer niet verdwenen. Maar vooral van haar blik.
“Het klinkt misschien oppervlakkig,” vertelde ze me later, “maar ik dacht echt: ben ik in een paar jaar tijd zó oud geworden?”
Achter haar klonk een claxon. Het licht stond alweer op groen. Jolanda trok weer op, en die vrouw in de spiegel reed met haar mee. Ze besefte dat het niet die paar rimpels waren waar ze werkelijk van schrok. Het was dat ze zichzelf niet meer herkende. Haar ogen stonden dof. Haar gezicht vermoeid. Er zat weinig van de levenslust in die ze vroeger zo vanzelfsprekend had gevonden.
En dat terwijl ze al een tijd bij haar narcistische ex weg was.
Ze had het gered. Haar leven opnieuw ingericht. Ze werkte, zorgde, regelde, sprak af met vriendinnen. Als iemand vroeg hoe het ging, antwoordde ze meestal: “Goed hoor.” Op papier was ze vrij. Maar waarom zag ze dat nog niet terug in de vrouw in die spiegel?
De stilte ná het gevaar
Er is een periode na een narcistische relatie waar weinig over wordt gesproken. Niet de eerste weken waarin iedereen begrijpt dat je verdrietig, boos of uitgeput bent. Maar de tijd daarna. Wanneer mensen zeggen: “Wat goed dat je bij hem weg bent.”
Terwijl jij denkt: Waarom voel ik me dan nog niet zoals ik dacht dat vrijheid zou voelen?
Jolanda herkende het overal in.
Ze zag er vermoeider uit dan ze zich op haar 48e wílde voelen.
Ze werd sneller emotioneel dan vroeger en baalde daar vervolgens van.
Ze sliep, maar werd soms wakker alsof ze de hele nacht ergens op had moeten letten.
Ze wist precies wat er allemaal geregeld moest worden, maar moest soms diep nadenken wanneer iemand vroeg: “Maar wat wil jíj eigenlijk?”
Ze lachte weer. Alleen vond ze dat haar ogen nog niet altijd meelachten.
En haar energie, sensualiteit en zin om leuke dingen te doen? Die leken ergens onderweg achtergebleven.
Dat maakte haar niet alleen verdrietig. Jolanda schaamde zich ervoor. “Iedereen denkt dat ik verder ben. Waarom voel ik me dan soms nog steeds zo onrustig?”
Ouder worden was niet waar ze werkelijk bang voor was
Tijdens onze gesprekken merkte Jolanda dat haar angst dieper zat dan een paar lijntjes. Ze miste zichzelf. De vrouw die zin had om ergens naartoe te gaan. Die kon genieten zonder ondertussen drie dingen te regelen. Die zich aantrekkelijk voelde. Die niet bij iedere verandering in iemands stem onmiddellijk dacht: is er iets?
Tijdens haar narcistische relatie was ze namelijk ontzettend goed geworden in opletten. Een ander zag een gezicht. Jolanda zag een weersvoorspelling voor de komende drie uur. Een blik. Een stilte. Een andere toon betekende; Opletten. Onveiligheid.
Heb ik iets verkeerd gedaan? Komt hier gedoe van? Kan ik dit nu beter niet zeggen?
Ze anticipeerde, suste, paste zich aan en probeerde spanning vóór te zijn.
Tot ze uiteindelijk vertrok.
Eindelijk hoefde ze niet meer op eieren te lopen.
Alleen had niemand haar automatische piloot verteld dat de vloer inmiddels weer gewoon van hout was.
“Ik dacht dat ik sterker moest worden”
Dat was misschien wel de grootste ommekeer.
Jolanda dacht dat ze harder aan zichzelf moest werken. Positiever denken. Meer sporten. Beter voor zichzelf zorgen. Niet zo zeuren. Doorgaan. Want ze was toch altijd een sterke vrouw geweest?
Maar misschien hoefde ze helemaal niet sterker te worden. Ze was moe van het jarenlang sterk móéten zijn.
We gingen daarom niet nóg honderd keer analyseren waarom haar ex deed wat hij deed. Ze wilde onderzoeken wat zij vandaag nog met zich meedroeg wat haar ooit had geholpen, maar haar nu juist tegenhield.
Altijd alert zijn.
Alles zelf oplossen.
Niemand teleurstellen.
Doorgaan.
Eerst voelen wat een ander nodig heeft en daarna pas ontdekken wat zij zelf eigenlijk wil.
Haar relatie was voorbij. Nu mochten ook de oude manieren waarop ze zichzelf daarin had beschermd langzaam overbodig worden.
Drie kleine dingen die Jolanda hielpen om weer bij zichzelf te komen
Je hoeft niet te wachten op een enorme doorbraak om vandaag al iets anders te doen.
1. Voel eerst je lichaam, niet je to-dolijst.
Leg even een hand op je buik en adem rustig. Niet om iets te fixen, maar om jezelf één simpele vraag te stellen: Hoe gaat het eigenlijk met míj?
2. Vervang kritiek door nieuwsgierigheid.
Wanneer je in de spiegel denkt: Jemig, wat zie ik eruit, probeer dan niet onmiddellijk iets aan jezelf te verbeteren. Vraag: Wat zie ik eigenlijk? Vermoeidheid? Verdriet? Spanning? Waar heb ik behoefte aan?
3. Vertraag voordat je automatisch doorgaat.
Voor je weer ja zegt, iets oplost of jezelf aanpast: wacht een paar seconden. Wil ík dit eigenlijk? Dat kleine moment kan het verschil zijn tussen automatisch reageren en opnieuw voor jezelf kiezen.
En toen keek Jolanda opnieuw in de spiegel
Een tijd later stond ze 's morgens in haar badkamer haar haar te doen. Geen magische metamorfose. Haar rimpeltjes waren er nog. Ze was tenslotte nog steeds 48. Maar deze keer keek ze vol tevredenheid naar zichzelf.
“Ik weet niet hoe ik het anders moet uitleggen,” vertelde ze me. “Mijn gezicht is natuurlijk niet ineens twintig jaar jonger. Maar door jouw loslaat- en creatie-methode, zie ik mezelf weer. Mijn ogen doen weer mee.”
Dát is uiteindelijk wat weer stralen en rust na narcisme betekent: Thuiskomen bij de vrouw die je nú bent, zonder dat jouw verleden voortdurend bepaalt hoe jij je voelt, kiest, liefhebt en naar jezelf kijkt.
Het traject Rust na Narcisme gaat dan ook vooral over: zichtbaar maken wat jij onbewust nog meedraagt, zodat er weer ruimte ontstaat voor rust, energie, zelfvertrouwen, plezier en jouw eigen keuzes.
Herken jij jezelf in Jolanda? Misschien is de vraag dan niet: “Waarom ben ik hier nog niet overheen?” Maar: “Welk deel van mij staat nog steeds op scherp, terwijl ik allang veilig verder mag?”
Wil je ontdekken wat jou nog tegenhoudt om je ook vanbinnen zo vrij te voelen als je leven er aan de buitenkant inmiddels uitziet? Dan kun je een gratis Helderheidssessie met mij plannen.
Veel liefde, wijsheid en geluk,
Jacqueline Brandes
Resetcoach
MunayQi InnerlijkVrij
Psych-K voor werkgevers en organisaties
info@MunayQi.nl
All rights reserved MunayQi Stress Transformatie © 2025. . Algemene Voorwaarden en Klachtenregeling
